Η συζήτηση γύρω από τη στήριξη της οικογένειας και τη λειτουργία των δομών παιδικής φροντίδας επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, σε μια περίοδο όπου το δημογραφικό αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη Χίο. Με τις ανάγκες των νέων γονέων να αυξάνονται και τις τοπικές κοινωνίες να αναζητούν σταθερές λύσεις, το ζήτημα των παιδικών σταθμών, των ΚΔΑΠ και των ΚΔΑΠ ΑμεΑ αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο αντιδήμαρχος Παιδικής Μέριμνας Χίου και πρόεδρος των τριτέκνων, Αργύρης Γιαμάς, καταθέτει τη δική του άποψη για τις εξελίξεις στον χώρο, αναδεικνύοντας τόσο τη σημασία των υφιστάμενων δομών όσο και τις προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν.
Ακολουθεί η τοποθέτησή του:
Ως Αντιδήμαρχος παιδικής μέριμνας Χίου αλλά και ως πρόεδρος τριτέκνων, θα ήθελα να καταθέσω την άποψη μου σχετικά με τις εξελίξεις στο χώρο των παιδικών σταθμών, ΚΔΑπ και ΚΔΑΠ ΑΜΕΑ, δομές που έχουν άμεση σχέση με το δημογραφικό πρόβλημα. Σε έναν τόπο όπως η Χίος, που βρίσκεται μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα και παλεύει καθημερινά με το δημογραφικό, το να στηρίζεις την οικογένεια δεν είναι επιλογή — είναι ανάγκη.
Όταν λιγοστεύουν τα παιδιά, δεν είναι απλά ένας αριθμός. Είναι το αύριο του νησιού μας που μικραίνει.
Γι’ αυτό και ό,τι αφορά τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού πρέπει να μας απασχολεί σοβαρά.
Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί του Δήμου έχουν έναν ρόλο πολύ πιο ουσιαστικό απ’ όσο συχνά νομίζουμε.Δεν είναι απλά μια λύση για να εξυπηρετηθούν οι γονείς. Είναι ο χώρος όπου το παιδί αρχίζει να ανακαλύπτει τον κόσμο γύρω του, να μαθαίνει να συνυπάρχει και να εξελίσσεται με σωστή καθοδήγηση.
Εκεί υπάρχει οργάνωση, συνέχεια και επιστημονική στήριξη.Υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν το αντικείμενο και δουλεύουν καθημερινά με στόχο την ανάπτυξη των παιδιών — όχι απλώς τη φροντίδα τους.
Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί από λύσεις που λειτουργούν αποσπασματικά ή χωρίς συγκεκριμένο πλαίσιο.
Την ίδια στιγμή όμως, δεν μπορούμε να αγνοούμε την πραγματικότητα.Οι δομές μας λειτουργούν συχνά με προσωπικό που δεν έχει τη σταθερότητα που χρειάζεται, ενώ οι ανάγκες αυξάνονται.
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, χρειάζονται ξεκάθαρα βήματα:
• άνθρωποι με σταθερή εργασία και όχι διαρκή ανασφάλεια
• καλύτεροι χώροι για τα παιδιά
• σχεδιασμός που να μην σταματάει στον επόμενο χρόνο, αλλά να κοιτάει μπροστά
Υπάρχουν και άλλες πρωτοβουλίες, όπως η «Νταντά της Γειτονιάς», που μπορούν να δώσουν λύσεις σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.Αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Άλλο η οργανωμένη προσχολική αγωγή και άλλο η μεμονωμένη φροντίδα. Αν τα μπερδέψουμε, στο τέλος θα υποβαθμίσουμε κάτι πολύ σημαντικό.
Το ζήτημα είναι ξεκάθαρο:
Θέλουμε να δώσουμε πραγματική στήριξη στις οικογένειες ή απλώς να καλύπτουμε πρόχειρα ανάγκες;
Γιατί η επένδυση στα παιδιά δεν είναι μια ακόμη πολιτική.
Είναι ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε τη Χίο ζωντανή.
Από εκεί ξεκινάνε όλα.
Ξέρουμε τον τρόπο, θέλουμε τα εργαλεία από την κεντρική εξουσία.
